thijs van bruxvoort

geldvriend, koffienerd en faalhaas

12 Mei 2019

Gewoon doen is niet te doen

Dan heb je een idee, voor een plek waar je ‘even’ je dingen kwijt kan, iets wat in je hoofd speelt, een leuke grap, of tip, noem maar op. Dat noem je dan TUSSENTHIJS, het past altijd. Ironisch genoeg lukt het je dan niet, wekenlang, om ‘even’ iets te publiceren.

haha.

Wat grappig zo, dat volledig onderschatten van gedachten in woorden omzetten. Dat had ik niet verwacht. Maar, ik heb een afspraak gemaakt om een eerste schrijfsel te posten. Niet alleen met mezelf overigens. Je zal de eerste zijn die het leest, meistro.

Dus ik aan het schrijven geslagen nadat ik het wekelijkse accountabillabuddy gesprek heb afgerond. Lukt het niet. Je hebt niet voor niks zo’n accountability buddy, partner, persoon. Die heb je, zodat jij continue alles goed kan praten voor jezelf. Ik ga nu écht werk maken van het bloggen, of podcasten. Om vervolgens te rationaliseren dat je idee nog verfijnder moet en dat je eerst beter moet leren schrijven voordat anderen het mogen lezen. Dat terwijl je heel goed weet dat je het gewoon moet doen. Na slechts 2 accountabillabuddy meetings schrijf ik dit al en vind ik mezelf een slapjanus die niet eens 2 woorden kan publiceren. Weet je gelijk waarom je het wilde.

Wij, de accountabillabuddies, kennen elkaar via het slackkanaal van een stelletje nerds die wekelijks met elkaar om tafel gaan. Daarin hebben we al vele gesprekken gevoerd over diverse onderwerpen en hebben we zelfs al gedineerd en geborreld (met Spa Rood) met ‘de’ nerds en de fanclub. Ik geniet van gesprekken over onze overlappende interesses in fitness, zelfontwikkeling, technologie en koffie. Na enkele maanden converseren hebben we allebei het idee dat het hebben van een Accountability Partner wel eens nuttig zou kunnen zijn. Rick Pastoor heeft het in zijn boek Grip: het geheim van slim werken hierover. Met zo iemand heb je een periodiek gesprek waarin je aan de hand van een vast format vertelt wat je de afgelopen periode hebt gedaan, hoe goed of slecht dat ging, hoe je dat anders zou kunnen doen én hoe je dat concreet anders gaat doen. Je houdt hiermee elkaar verantwoordelijk voor je acties. Oftewel, doe jij echt wat je zegt dat je doet?

Nee dus.

Vandaag werd voor mij weer pijnlijk duidelijk dat ik, ondanks dat ik het zelf al aan had gegeven, veel te veel in een week prop. Natuurlijk is voor een aantal zaken een heldere reden. Door de bank genomen doe ik ongeveer de helft. Au.

Saillant detail, dat had ik zelf zo helemaal niet gezien. In de voorbereiding was ik de vragen aan het beantwoorden en had ik weer een heerlijke hindsight bias door allerlei logische redenen toe te kennen waardoor mijn acties niet of niet volledig gelukt waren. Mijn accountabillabuddy prikte hier zo doorheen, zonder een waardeoordeel toe te kennen. Hoe je jezelf kan foppen, bizar.

Na twee weken accountabillabuddy zijn, een experiment overigens, pluk ik er al de vruchten van. Je kán niet zelf 100% kritisch naar je eigen handelen kijken voor 100% van de tijd. Iemand anders die met je meekijkt en jou verantwoordelijk houdt werkt, ik weet het zeker. Want volgende week heb ik al mijn acties afgerond.

T