thijs van bruxvoort

geldvriend, koffienerd en faalhaas

25 Jul 2019

KOFFIETHIJS ON FIRE

Enkele jaren terug, toen ik het idee kreeg om iets slimmer met mijn geld om te gaan, had ik helemaal geen idee waarom ik dit nou precies wilde. Ik heb daar pas in het afgelopen jaar écht goed over nagedacht. Resultaat: ik weet het eigenlijk nog steeds niet, of ik dit wel wil.

Het fascineert mij, geld, beleggen, investeren en alles wat met economie te maken heeft. Die fascinatie kwam pas toen ik zelf erkende dat ik echt niet met geld om kon gaan. Sparen bestond niet voor mij, althans, niet meer dan voor een vakantie of een geflopte gadget. Ik had overigens nooit echt problemen met geld, het was alleen dat ik er gewoon doorheen brandde. Geld uitgeven is leuk, toch?

Ik werd er wel op gewezen, door mijn vrienden en wederhelft. Dat ik altijd weer iets nieuws gekocht had om mee te spelen, of te doen. Zoals mijn interesses en gedachten gaan, van links naar rechts via de innerste kosmos van het 3e daluniversum, zo vloeide mijn geld ook. Toch drong het niet echt tot me door.

De ommekeer

Dat veranderde toen ik gedurende mijn masterstudie bij een startup aan de bak ging. Daar maakte we een digitaal gezondheidsplatform voor meer betrokkenheid van patiënten. Dat deden we aan de hand van reeds bestaande software, die al gebruikt werd door banken om hun particuliere en zakelijke beleggers van realtime en live informatie te voorzien van de financiële beurzen in de wereld.

Het waren mijn collega’s die met geldzaken bezig waren, die mij onbewust ontzettend veel hebben bijgebracht over de waarde van geld en de controle die je daar zelf op kunt uitoefenen. Zo was er geen werkgevers pensioenbijdrage, omdat de mensen die daar werkten dat veel liever zelf belegden. Ja, hoe dan? Dat wist ik allemaal niet, tot dan.

Lezen, lezen, lezen

Dat was voor mij aanleiding om me te verdiepen. Het was een nieuwe wereld, razend interessant en ik moest en zou het allemaal begrijpen, van deposito’s tot hefboomproducten als turbo’s en sprinters, maar ook van alles over gedragseconomie en de wereldeconomie. Spoiler: ik weet dat nog steeds niet allemaal tot in de puntjes en dat zal ik waarschijnlijk ook nooit. Gelukkig maar. Jaarlijks worden er nieuwe, complexe beleggingsproducten ontworpen. Dat is niet bij te houden voor een leek, en eerlijk gezegd word je alleen maar zenuwachtig van.

Ik ging door met lezen, praten en advies inwinnen van mijn alwetende collega’s. Dit had als neveneffect dat ik accepteerde dat ik een ontzettende leek was. Op alles wat betreft geld: sparen, de beurs, speculeren, pensioen, belasting, vastgoed en ga maar door.

Hoe het leven moet

Het is medio 2015 toen ik mezelf voornam om me te verdiepen hoe je nou echt ‘meedoet in het leven’. Ik stelde een beleggingsplan op, opende een pensioenbeleggingsrekening, een gewone beleggingsrekening en ik zou van start gaan en veel geduld hebben.

Maar eerst even met vakantie, de belastingdienst terugbetalen, erachter komen dat je nog nog wat ruggen terug moet betalen voor je pensioenfondsdeelname van fysiotherapeuten (bedankt, had het toch liever zelf gedaan, maar dat mag blijkbaar (nog steeds) niet).

Duidelijk had ik nog niet door hoe het moest. Ik [wist wel hoe het moest,](https://www.youtube.com/watch?v=EYVAdC_X5_g) ik kon het alleen nog niet.

Laat het feest beginnen

Het was tijd, de vakantie was voorbij, ik startte mijn postmaster klinische informatica bij het Prinses Máxima Centrum en de TU/e en ik had mezelf voorgenomen ‘gewoon’ te starten. Eind 2016 had ik mijn volledige jaarruimte benut op mijn pensioenrekening en ik had een maandelijkse overboeking van een paar honderd euro ingesteld voor mijn beleggingsrekening, waarmee ik 4 ETFs kocht. Ja, echt vier.

JOEPIE. Laat het feest beginnen. Mijlpaaltje hoor.

Het was een mooi begin, mijn eerste duizend euro stond er zo op en in begin 2017 kreeg ik al wat dividend uitgekeerd. Daarover werd dan belasting ingehouden. Wat voelde ik me een opperbaas. Inmiddels heb ik nog maar een enkele Exchange Traded Fund, ofwel ETF (VUSA, maar VWRL is ook dikke prima hoor) en een aanzienlijk deel zit in dividendaandelen (zoals 3M, AbbVie, Cisco en Aflac). Ik probeer maar wat, dan kan ik in elk geval ervaren wat het met me doet.

Ik probeer ook maar wat

In mijn beleggingsplan schreef ik trots dat ik vermogen wilde opbouwen om een boot te kopen of een tweede huis (het eerste moet nog komen, als dat ooit komt). Wat ik niet schreef is waarom ik dit nou deed, het idee van financiële vrijheid klinkt leuk, maar wat moet je er eigenlijk mee? Wat doet het ertoe hoeveel geld je hebt? Hoeveel heb je eigenlijk nodig? Hoe bepaal je dat?

Zo, dat zijn de moeilijkere vragen. Ik kan ze nog steeds niet beantwoorden. Wat ga ik doen als ik ooit in de fortuinlijke situatie kom dat ik geen financiële afhankelijkheden meer heb? Op mijn 40e verjaardag een Mazda mx-5 kopen en bridgen met mijn oma in het bejaardenhuis? Sorry, serviceflat.

Dat is de vraag die mij stiekem het meest boeit. Ondertussen ga ik gewoon door met beleggen om zo spoedig mogelijk mijn *fuck you money* bij elkaar gesprokkeld te krijgen. Daarnaast geef ik veel geld uit aan dingen die ik tof vind, zoals koffie, bier en appels. Want je moet niet vergeten te leven, nooit. Om de zoveel tijd reflecteer ik op mijn handelen en antwoord op de vraag wat ik dan ga doen als ik on FIRE ben. Het enige wat ik kan bedenken is ‘iets met mijn handen doen’ of ‘waarde toevoegen aan de maatschappij’.

Mijn conclusie is dan ook, probeer maar lekker. Je komt er vast wel, als je maar weet dat je het niet weet.

De volgende keer misschien een wat meer samenhangend verhaal.

Toedels.

T.